تو می آیی

می دانم که می آیی

تو رادیشب من از لحن عجیب بغض هایم خوب فهمیدم

تو را بی وقفه از باران پاک چشم هایم سیر نوشیدم

تو می آیی...میدانم که می آیی

وبر ابهام یک بودن نگین آبی احساس می بندی

واز تکرار پوچ لحظه های سرد تنهایی

مرا بر نبض پر کار شکفتن می نشانی

تو می آیی..خوب میدانم

که پروانه نشانت را میان قاصدک ها دید

میان قاصدک هایی که از من تا نهایت!دور شد

تو می آیی و من را از نگاه سرد آیینه شبیه دختری

از جنس یک پرواز

میان گرمی دستان پر مهرت دوباره باز می گیری

تو می آیی و من این را

  شبیه حجم یک بوییدن مطبوع از آواز اقاقیهای

سرگردان

تو می آیی می دانم خوب می دانم که می آیی

ومن را در حریم امن چشمانت به ارامش

به فردایی پر از شوق وتپش هایی مقدس

می رسانی

..............

تو می آیی خوب می دانم که می آیی